Ay'a gidecek bu görevin sadece altı aylık bir şey olacağını sanıyordun. Komşun köpeğine bakacağını söylemişti. Lise matematik öğretmenin etkilenmişti. Bir zamanlar hiçbir şey başaramayacağını söylemişti. Ona iyi göstermiştin. Ama şimdi burada duruyorsun, uzay geminden elli feet uzakta ve geri dönüş yolun yok. Köpeğin çok üzülecek. Matematik öğretmenin çok kibirli olacak. Oldukça yıkıcı.

Çocuk, palyaço büyük kırmızı bir balon sunduğunda çok heyecanlı görünmüştü. Bunu görmüştün, ama sabah işe gidişinin ortasında fark etmek için çok geç kalmıştı. Kim hükümetten bir hafta içi Main Street'in ortasında adil bir şey desteklemesini istedi ki? Bisikletin doğru çocukla palyaço arasından geçti ve balonu mutlu bir şekilde uçurdu. Yaptığın hasarı görmek için geri dönmemedin. Daha sonra balonu ofis pencerenin dışında uçarken gördün.

Hiç bir devekuşu başı görmemişsin. Her zaman etrafında olduğunda, devekuşlar senin bakışından kaçıyor gibi görünüyor. Bu geziye özellikle bir devekuşu başı görmek için geldin, ama işte bu devekuşu tam senin önünde, başı görünmez. Belki hiç bir devekuşu başı göremeyeceksin.

Bozuk bir saat günde iki kez doğru saati gösterir. Ama eğer sadece bir saatin varsa, saatin tam olarak ne zaman doğru olduğunu söylemek imkansız. Yani herhangi bir anda doğru olabilir. Ve bu seni konseptin özüne getiriyor. Zaman nedir? Hiçbir şey değil, sadece bir uçurum. Saatler sadece onun gücünü kontrol etmeye çalışan yanlış girişimler. Gerçekten de acımasız bir şey.

Deprem, işe gidişte bisiklet şeridine iyi gelmemişti. Kaldırımda oluşan devasa bir boşluk (çukur diyemeyecek kadar büyük) üç dikkatsiz bisikletçiyi tamamen yutmuştu. Bu yüzden şehir iki pylon ve sarı uyarı şeridi koymuştu. Boşluğun üzerinde 360 derece sıçrama yapma eğilimin göz önüne alındığında, bu senin için oldukça sinir bozucuydu.

Bu kupa ailede kuşaktan kuşağa geçen bir miras olmuş. Komşunun. Komşun her zaman bu kupanın rengini, şeklini ve tuttuğu kahvenin miktarını çok sevmiş. Ama komşu taşındı ve onu veranda da bıraktı, hiçbir açıklama yok, tamir malzemesi yok, hiçbir şey yok. Yani elinde bu kırık kupa var.

Tost yapmak çok uzun sürüyor. Toasterin önünde durup ayağını tıklatıyorsun. Çamaşırın kurutucuda ve az önce çaldı. Belki çıkarırsın. Sonuçta zamanın var. Çamaşırını çıkarıyorsun. İç çamaşırlarını katlıyorsun. Çoraplarını katlamayı düşünüyorsun. Tosunu hatırlıyorsun! Çok geç. Kömür gibi yanmış. Süreç kendini tekrarlıyor. Muhtemelen tost ayarlarını bulman gerekiyor.

Köpeğin çok tatlı ama açıkçası bir beladan ibaret. Ayakkabılarım nerede? Mezuniyet sertifikam nerede? Teyzem için pişirdiğim çikolata kek nerede? Ve neden o aynı Perşembe günü köpeğini veterinere götürdün?!

Gulp. Beyaz sıvı üzücü görünümlü kartondan yayılırken gözyaşlarını tutmaya çalışıyorsun. Keşke çikolatalı süt almış olsaydın, açıkça daha iyi bir seçimdi. Ve belki de dışarıdaki bir kuşu hararetli bir şekilde işaret ettiğinde onu odanın karşısına bu kadar dikkatsizce fırlatmamış olurdun. Artık çok geç. Gözünden tek bir gözyaşını sil ve temizlik yapmak için mopa git.

Tribünlerden kalkıp gitmeden önce ayakkabılarını her zaman kontrol etmen gerektiği sana söylenmişti. Birinci sınıf öğrencilerin tribünlerin altından geçip insanların ayakkabılarını birbirine bağlaması meşhurdu.

On dakika boyunca deniyorsun. Gece oldukça geç ve odanın içi oldukça karanlık. Uzanıp bir lambayı açıyorsun. Kendini çok aptal hissediyorsun. Oyuncaktaki boşluk bir üçgen ve senin sadece silindir ve küp parçaların var. Hayal kırıklığıyla oyuncağı bir kenara atıyorsun. Beş yaşındaki çocuğunun üçgeni takip edemeyişine lanet okuyorsun!

Arkadaşlarına telefonunu getirmeyeceğini söylemiştin, eski zamanların seyahat deneyimini yaşamaya çalışmak için. Bir harita ve bir şişe su aldın, para kazanmak için kameranı taşıdın. Ama harita 2005'ten kalmaydı ve manzara değişmişti. İşte burada duruyorsun, geniş bir tarlanın ortasında, harita hâlâ burası yerel bir bakkal olarak gösteriyor.

Tekne çıplak gözle iyi görünüyordu. Ama sen çok güçlü bir reçeteye sahipsin ve gözlük takman gerekirdi. Sahil güvenlik tarafından sana atılan şamandırayı sıkıca tutarken, sevdiğin küçük teknene su akışını izliyorsun. Sızıntı sudan giderek daha yüksek fışkırıyor. Sonra tekne yutuldu ve uçuruma battı.

Bir zamanlar yaşayan ve şimdi ölü olan bu hayalet, bitirmemiş işleri olduğu görülüyor. Acaba seninle mi ilgili? Yoksa tepelerdeki eski konağın tahtaları altında gizli olan ve belki de hiç sahibine ulaşmayacak olan hazine mi, Brooklyn'deki merhametli bir okul öğretmeninin?

Masanın üzerinde duran, çok çekici görünen mükemmel bir pizza kutusu. Onu heyecanla açıyorsun. Ve içinde ne buluyorsun? Sadece artıklar. Belki yarı yenmiş bir kabuğu. Ve çok fazla yağ. Heyecan derin bir hayal kırıklığına ve çaresizliğe dönüşüyor. Hiçbir şey kalmamış!

Anahtarlarını kaybetmemek için özel olarak küçük bir bileklik aldın. Kapına anahtarlarını tutmak için özel olarak bir kanca taktırdın. Anahtarlarını telefonuna bağlamayı kısaca denemedin. Ama işte buradalar. Toprakta. Eskiden sevdiğin ama son gidişinde muhtemelen bir daha gitmeyeceğine karar verdiğin o barın karşısındaki parkta. Onları asla bulamayacaksın.

2005 sonbaharında rakun kralı sana yaklaştığında, yaptığı teklifin cömertliğine ve konuşabilme yeteneğine şaşıp kalmışsın. O zamandan beri uyum içinde yaşıyorsunuz. Kiranın %50'sini ödüyorlar ve sen her iki haftada bir çöpü çıkarmayı "unutuyorsun".

Uzun paltosu olan heybetli figür sana iki polaroid gösteriyor. Biri, Loch Ness canavarının kendisinin koyu su uzantısının ortasında olduğunu gösteriyor. Diğeri, bir sasquatch'ın koyu bir orman içinde yolunu bulmasını gösteriyor. Daha yakından bakıyorsun. Hayvan şekilleri mürekkeple çizilmiş. "Bu gerçek değil!" diye çığlık atıyor ve polaroidleri yere fırlatıp ağlamaya başlıyorsun.

İnsanlar çilek almak istediğin için seni sorguladı. "Bu en kötü tat," dediler. Ama sen güçlü ve bağımsız birisin, yani yine de aldın. Ve dürüst olmak gerekirse, pek iyi değildi. Neyse ki, iki yalamadan sonra bir bisiklet yanından hızla geçti ve koninin senin elinden çıkmasına neden oldu. "Ah hayır!" diye bağırdın, kremalı pembe renk çamurda bir karmakarışıklığa dönüştü. Ama gerçekten sen mutlu muydun.

Kayıp URL'leriniz için yeni illüstrasyonlar çıkarmak için çok çalışıyoruz. Gelecekte çok daha fazla hikaye ve trendy görseller olacak. Yeni 404 illüstrasyonları için bizi takip etmeye devam edin!